20 oktober 2024

Ik ben Arjan Reterink 57 jaar getrouwd met Gea en samen hebben wij 2 kinderen Elles en Stef. Ik ben als baby gedoopt in de zuiderkerk (gereformeerde gemeente) en mijn ouders hebben mij christelijk opgevoed. Mijn geloof ging met pieken en dalen en naarmate ik ouder werd had ik er steeds minder gevoel bij.

Met de kerst van 1986 kregen mijn broer en ik een zwaar ongeval en heeft Jezus mij een 2e kans gegeven. Hij liet mij niet los.

Toen ontmoette ik Gea en werd mijn geloof nog meer versterkt samen belijdenis gedaan in de hervormde gemeente en trouwden wij in 1992. Daarna was het lang leve de lol en zakte mijn geloof weer weg.

Later zijn wij overgegaan naar de ontmoetingskerk (gereformeerde kerk) waar het geloof weer aangewakkerd werd. Gea ging daar Alpha volgen en kwam altijd daar enthousiast van terug met de mooiste verhalen. Ik vond het in het begin wel een beetje zweverig maar het zaadje was wel weer geplant. Er werd via de kerk een mannenavond georganiseerd een BBB (Bijbel Bier BBQ) en daar ging ik met vrienden naartoe. Door de organisatie was er ook een spreker (Dinant Getkate) uitgenodigd en het verhaal dat hij vertelde raakte mij zo dat ik het gevoel had dat Jezus mij aanraakte. Dinant nodigde mij uit om de volgende dag naar Mozaiek te komen en daar de dienst te volgen. Dus ik samen met Gea daar naar toe en het was weer overweldigend ook Gea was geraakt.

Na enige tijd kreeg ik steeds meer verlangen om Alpha te volgen maar ik bleef twijfelen of het wel wat voor mij was. Na een keer vaker bij Mozaiek te zijn geweest kreeg ik van Dinant een appje met de uitnodiging Alpha te volgen en heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb ja gezegd. Hier geen moment spijt van gehad wat een fantastische groep mensen met goede gesprekken je word familie allemaal broeders en zusters. In het Alpha weekend was het weer raak Jezus brak de muur die ik om mijn hart had gebouwd af.

Ik voel mij een geliefd kind van God en wil niets liever dan bij Hem horen. Daarom wil ik mij laten dopen mij geven aan God en samen verder te gaan.

Oh jongens, ik heb gewoon zin om een bommetje in dat bad te doen, joh! Maar dat is natuurlijk niet gepast en erg oneerbiedig. Maar om maar aan te geven hoe blij ik ben…

Dopen…

“Maar je bent toch al gedoopt?” Reactie van onze moeders.

En ja, dat klopt. Ik ben al gedoopt. En christelijk opgevoed. En daar ben ik mijn ouders enorm dankbaar voor. Want daardoor heb ik me altijd verbonden gevoeld met God.

Dat maakte bijvoorbeeld, dat ik als tiener tot midden in de nacht vurig heb liggen bidden voor een vriendinnetje dat in nood verkeerde. Toen de volgende ochtend bleek, dat het goed met haar ging, schreef ik de credits toe aan God. Dat was mijn eerste ontmoeting met God!

Maar daarna was ik gewoon weer een rebelse puber hoor, die niet heel graag naar de kerk ging.

Toen ik verkering kreeg, gingen we samen naar catechisatie en samen belijdenis doen. We trouwden in de kerk en onze twee kinderen zijn in hervormde kerk gedoopt.

En toen kwam de klad erin. We gingen eigenlijk niet meer naar de kerk. En ook van bijbel lezen en bidden was geen sprake meer. Maar God liet me/ons niet los en we kregen wat wroeging. We gingen over naar de Ontmoetingskerk en namen ons voor elke week weer trouw te gaan. Dat lukte.

Twee weken. En daarna gingen we op de oude voet verder. We gingen met kerst en Pasen naar de kerk en af en toe ‘zomaar’.

Tijdens 1 van die ‘zomaar’ diensten heeft God me geroepen. Het zal een jaar of 7 geleden zijn. Ds. Hans de Jong preekte. En ik weet niet meer over welke bijbeltekst de preek ging of waar de preek verder over ging. Het enige wat ik die dienst oppikte en wat me bij is gebleven is die ene vraag: ‘Ben je er klaar voor?’

Klaar voor de wederkomst, klaar om Jezus te ontmoeten… En ik dacht alleen maar NEEEE!!!

En op dat moment is er een proces op gang gekomen in mijn geloofsleven, die maakt dat ik sta waar ik nu sta.

Ik bad me drie slag in de rondte en de Alpha cursus kwam op mijn pad. Daar leerde ik Jezus kennen. Die was tot dan toe een ondergeschoven kindje in mijn geloofsleven. Opeens begreep ik welke sleutelrol Jezus heeft in het leven: zonder Jezus geen genade, zonder Jezus geen toegang tot de hemel, zonder Jezus geen eeuwig leven!

Na het Alpha weekend, waarin de HG centraal staat, kwam ik als een dankbaar en vervuld mens thuis. Het lied Thank You van Jesus Army was als een malle op mij van toepassing en ik heb dat lied daarna dan ook grijs gedraaid (en tranen van dankbaarheid gehuild).

Ik ging daarna de Alpha cursus zelf geven en heb daar prachtige dingen zien gebeuren.

Ook in mijn persoonlijke leven heb ik een paar bijzondere ontmoetingen gehad met God. Die keer dat ik vastliep in het leven en in mijn eentje in februari naar Ameland ging. Daar op het strand mocht ik bij God op schoot kruipen en heelde Hij mij. Zó wonderlijk!

Mijn geloofsleven groeide in de loop van de jaren met wel 30 hele centimeters: van mijn hoofd naar mijn hart!

Toen kwam het moment dat we onze eerste doopdienst meemaakten in Mozaïek. We werden beiden geraakt. Nog nooit eerder dacht ik na over de geloofsdoop. Maar daar bij die dienst plantte God een verlangen in mijn hart. Hoe mooi, dat je Jezus’ opdracht mag uitvoeren: ‘bekeer je en laat je dopen’. En ik heb dan wel niet een radicale bekering gehad, maar toch is er wel degelijk een moment geweest, waarop mijn geloof veranderd is.

Bij de tweede doop die we hier meemaakten werd mijn verlangen alleen maar meer gevoed. Ondertussen ben ik ook steeds dichter naar Jezus toe gegroeid. Als we hier samen worshippen en ik mijn ogen sluit, visualiseer ik me mezelf knielend bij het kruis en aanbid ik Jezus. Mijn dankbaarheid en bewondering zijn onbeschrijflijk en ik wil niets liever dan mijn oude leven afleggen en Hem volgen!

Na deze tweede doopdienst die ik meemaakte, zaten steeds twee regels van een lied in mijn hoofd.

“Here Jezus, neem mijn leven, ik leg alles voor u neer, leid mij steeds weer naar het water, ‘k wil u daar ontmoeten, Heer’. Ik weet wel wie die regels in mijn hoofd zette…dat was ik niet zelf!

Ondertussen weet ik dat dit de regels van opwekking 642 zijn en dat dit lied vaak bij doopdiensten gespeeld wordt. Hoe duidelijk wil je het nog hebben…

En natuurlijk vind ik het ook spannend. Al weken bedenk ik steeds ‘wat ga ik zeggen’ en ‘wat doe ik aan’. Maar ik weet ook, dat het voor Jezus niets uitmaakt wat ik aan heb. Hij is allang blij dat ik deze keuze maak. En ik? Ik ben onvoorstelbaar blij, dat ik deze keuze maken kan en mag.

En dat maakt dat ik me zó verheug, dat ik wel een bommetje zou willen doen.

Vorig jaar zat ik bij de doopdienst in de kerk en hoorde ik de getuigenissen en verhalen van de mensen die zich lieten dopen. Ze waren allemaal blij en vol liefde voor God, terwijl ik daar zat te huilen van boosheid en verdriet. Ik wist dat ik me ooit wou laten dopen, maar ik dacht dat er een goed moment moest komen, bijvoorbeeld nadat God me verlost zou hebben van mijn negatieve en depressieve gedachtes of wanneer ik een keer helemaal in het moment zou zitten en me halleluja zou voelen. Tja dat moment kwam niet. Hoe vaak ik ook tot God bad, ik had niet het gevoel dat het beter met me ging en of het hem überhaupt wat boeide. Ik begon aan mezelf te twijfelen en wist zeker dat ik dit verdiend had en ik het verpest had. Maar dat is precies wat de duivel wil. Dat ik de hoop opgeef en ik alleen in dat diepe dal blijf.

Ik wil me graag laten dopen omdat ik voor Jezus kies, Of ik nou zit te dansen tussen de bloemen of achter mijn gesloten deuren zit. Ik kies voor Hem!

“Ik zing het mee en ik belijd het mee, dwars door al mijn tranen heen. Ik moet de boot uit, ik moet de zee op, ik moet de storm in. En ik besef het: Jezus belooft me geen rustige reis, de stormen zullen blijven komen, maar Jezus belooft mij een behouden aankomst en dat is genoeg!”

Hallo, ik ben Liese 14 jaar oud en wil mij heel graag laten dopen en heb er nu al heel veel zin in. Ik ben dochter van Leonie en Nathan en zus van Elian en Mila. Elian is ook mijn doopbuddy. Mijn ouders hebben mij christelijk opgevoed en we gingen elke zondag naar de kerk, ook mijn opa en oma zijn christelijk en heb dus ook veel geleerd over God via hun. Ik ben mijn hele leven al enthousiast over God en zoek daarom vooral naar leuke dingen om God te aanbidden, zoals bijvoorbeeld meedoen in videoclips van Make Some Noise Kids en verschilllende way avonden. Zo’n 3 jaar geleden ben ik met mijn tante (Henny) meegegaan naar Mozaïek, we gingen sinds Corona namelijk niet meer naar onze vorige kerk en ik vond de livestreams van Mozaïek heel gaaf, dus vond het gaaf om zo dichtbij naar een Mozaiekkerk te kunnen. Ik vind het geweldig om naar Mozaïek te gaan en doordat ik ging, merkten mijn ouders ook hoe enthousiast ik was zo kwam uiteindelijk een steeds groter gedeelte van mijn gezin naar mozaïek! En zijn we uit eindelijk allemaal gaan helpen als vrijwilligers in mozaïek.

Mijn vader is opgevoed als Jehovahs Getuigen en hij vertelt wel eens dat dit heel ingewikkeld was. Hij leerde hierdoor negatieve dingen over zichzelf en uiteindelijk, toen hij en mama samen kwamen, heeft zelfs zijn hele familie hem in de steek gelaten. Mijn vader is vorig jaar, met Jaap de Graaf op een mannenweekend geweest. Dit was een heel bizar weekend voor hem omdat hij daar een aanraking voelde van Jezus en de negativiteit uit zijn opvoeding wegging! Thuis was het voor mij heel gaaf om te merken hoe dit papa veranderd heeft en hoe belangrijk God voor hem is! We gingen ook naar Opwekking en mijn broertje, die de kerk eigenlijk altijd als een ‘moeten’ ziet, heeft een hele bijzondere ervaring met Jezus gehad. Er is toen hij bij Opwekking aan het basketballen was gebeden voor genezing van zijn voedselallergie, iets waar hij veel last van had. In de weken na opwekking hebben we ontdekt dat hij echt genezen is van ‘gluten allergie’ en zelfs helemaal geen antistoffen meer in zijn lichaam had! Voor mijn broertje geweldig natuurlijk, maar voor mij ook zo gaaf om God zo dichtbij mee te maken, en dat al voor de tweede keer in zo korte tijd, eerst papa en nu Elian. God is niet “iets” ver weg en op grote afstand, maar hij is dichtbij en wil zich echt bemoeien met mijn leven! Dat is zo gaaf om te weten.

Afgelopen zomer was er een Hillsong summer camp —> mijn ouders zeiden ‘jij gaat gewoon, dat is echt wat voor jou!’ Nieuwe mensen, veel zingen en dansen, gezelligheid, allemaal dingen die inderdaad bij mij passen. Eerst zei ik ”ja leuk” enz maar eigenlijk vond ik het heel erg Spannend, ik was nog nooit langer op een kamp of zo geweest en doordat mijn ouders thuis werken was ik eraan gewend dat ze altijd om mee heen waren. Maar m’n ouders hadden toen ik “ja” zei me direct opgegeven dus ik kon niet meer terug en ik ben dit gaan doen.

Hillsong was een enorm feest, met zijn allen zingen en dansen, leuke spellen, mooie diensten. Ik voelde bij elke dienst (ook al kon ik niet alles volgen als het engels was) de nabijheid van God. Jongeren met hetzelfde doel, dezelfde passie voor God. Ik heb daar de grootheid goedheid en nabijheid van God gevoeld en heb zo enorm genoten van het kamp dat ik helemaal vol terugkwam!

Daar ging ik me beseffen dat ik een leven wil waar ik altijd op Hem kan vertrouwen, waar ik altijd zo vol van Hem mag zijn en ik mag weten dat in dieptepunten Hij er voor mij zal zijn! Ik weet wel dat het leven niet altijd zo’n feest zal zijn als bij het kamp, maar weten dat Hij er altijd voor mij zal zijn is geweldig!

Daar op kamp kon je je ook laten dopen en heb daar toen ook echt mee gestruggeld, ik wilde het wel graag maar liever met m’n familie en zo erbij in mijn eigen kerk. Ik heb er daarom voor gekozen niet daar te dopen, maar had wel afgesproken met mezelf zodra de eerste doopdienst in Mozaïek er aan komt ik me direct zal aanmelden, en er honderd procent voor zal gaan!

Ik wil Jezus volgen, net als Hij gedoopt worden en samen met Hem een leven leven wat vol is van Zijn Kracht, hoe ik mezelf ook voel of wat er ook in mijn leven gebeurt!

Ik ben Naomi en ben 19 jaar.

Als klein meisje ben ik gedoopt door mijn ouders en ben ik gelovig opgevoed. Op mijn 14de ben ik dit een beetje losgaan laten. Ik ging niet meer naar de kerk, en er begonnen steeds meer dingen op te spelen.

Ik ben nu ongeveer zoon 3 jaar elke dag ongesteld, hiervoor loop ik in het ziekenhuis maar komen we niet echt verder. Momenteel zit ik ook al een poos thuis, de energie om naar school te gaan en te kunnen werken die is er door het ongesteld zijn niet meer, ben altijd moe, licht in men hoofd, buikpijn of ben misselijk. Ik kreeg steeds meer het gevoel dat de duivel de overhand nam over mijn lichaam, maar vooral de overhand nam over mij op de momenten dat ik het zwakste was. 11 oktober 2020 heb ik een auto ongeluk gehad samen met een vriend en vriendin, het heeft toen niet veel scheelt want als de auto 10 cm naar rechts was beland had ik hier niet meer gezeten, ik heb dus toen echt een engeltje op men schouders gehad.

Op 22 oktober 2023 zat ik alleen op de fiets terug naar huis ik fietste door het donker en waar in ik mijn goedheid iemand wou helpen die aan mij wat vroeg is dit totaal omgeslagen en zijn er dingen gebeurt wat er nooit zou mogen gebeuren. Een man die zijn handen niet thuis kon houden. Voor zolang als het gebeurt is heb ik altijd mij zelf de schuld gegeven want IK fietste alleen. Ik had dit nooit aan iemand durven te vertellen tot dat ik in januari in therapie ging, daar leerde ik praten over mijn problemen. Al heel snel werd het duidelijk dat er voor iedereen een hogere macht is. Op mijn zoektocht naar wie dat dan voor mij zou zijn werd het heel snel duidelijk dat ik mijn  weg aan het terug vinden was naar god, want ondanks dat ik de duivel een deel van mijn leven heb laten overnemen en hem heb laten winnen sta ik nu hier.

Het werd voor mij bevestigd toen met de worship en pray avond het liedje: PRAISE werd gedraaid, het liedje wat bij therapie elke ochtend werd gedraaid als we binnen kwamen. Dit was voor mij het teken. Ik ga nog steeds naar meetings om te praten over mijn problemen, ik heb daar de mooiste mensen om mij heen voor wie ik super dankbaar ben, want mede door hun sta ik nu hier, kan ik weer mijzelf zijn en weet ik dat ik er nooit alleen voor sta. Dat bevestigd ook mijn keuze, ik kies voor jezus, hij bewandeld mijn pad samen met mij, door de doop wil ik mij laten reinigen, ik wil een nieuw pad gaan bewandelen samen met HEM. Ik ben dankbaar dat ondanks ik HEM heb los gelaten ik de kans krijg HEM weer terug te vinden en hem weer in mijn leven te laten.