12 november 2023

Mijn leven is veranderd in 2021 tijdens het opwekkingsweekend bij Joke en Arno in de tuin, in coronatijd. Ik had Agnes gebracht met de caravan en was niet van plan om zelf te blijven. Maar bij gebrek aan beter ben ik toch gebleven. Ik had op dat moment niet veel met het geloof. Ik ging wel naar de kerk, maar het deed mij niks. Ik had een muur om mijzelf gemetseld. Ik dacht God niet nodig te hebben. Ik had alles zelf voor elkaar gebokst. Vroeg getrouwd, hard gewerkt, eigen auto. Ik was opgegroeid met een Godsbeeld waarin je het nooit goed kunt doen. Ik vond geen liefde, maar een angst in het geloof. Maar God was altijd bij mij.

Tijdens dit weekend keken we een jeugddienst van Ruben Koudstaal. Daar voelde het alsof ik alleen in de tent zat en Ruben rechtstreeks tegen mij sprak over mijn leven. Ik ervoer voor het eerst dat Jezus ook voor mij aan het kruis is gegaan uit liefde! Hij heeft al mijn zonden op zich genomen. Na deze dienst heb ik samen met Arno en Pieter gebeden bij het kruis. Op de knieën nog wel! En dat terwijl ik dacht voor niemand op de knieën te gaan. Ik ben door mijn ouders als kind gedoopt, zij hebben mij toen bij God gebracht. Op 18-jarige leeftijd (schuld)belijdenis gedaan, omdat we Bas graag wilden dopen. Ik heb dat gedaan met verstand, omdat het hoorde. Maar vandaag wil ik zelf de keuze maken met heel mijn hart. Het woord en Jezus volgen. Jezus heeft mijn gemetselde muur afgebroken en met liefde gevuld. Daarom wil ik mijn oude leven achter me laten en opstaan in Nieuw leven met Hem.

Hoi ik ben Lore Otten en ik ben 15 jaar oud. Als baby ben ik gedoopt. En het geloof is altijd belangrijk geweest in ons gezin. In de afgelopen anderhalf jaar heb ik mogen voelen en ervaren hoe goed God voor mij is.

Tijdens de doopdienst begin dit jaar werd ik erg geraakt. En vond ik het heel mooi hoe mensen hun leven aan Jezus wilden geven en ze Hem wilden volgen. Op dat moment wist ik dat ik dat ook wilde doen, alleen wist ik nog niet wanneer. Met mijn ouders kon ik het hier over hebben. Daarna heb ik mij opgegeven voor de Youth Alpha, dit was supergaaf. Samen met vrienden kon ik praten over het geloof. Ook gaan wij regelmatig naar WAY events. Afgelopen zomer heeft mijn moeder zich laten dopen. Dit bevestigde mij nog meer dat ik ook gedoopt wilde worden. Maar ik wilde dit graag tijdens de dienst doen, zodat mijn familie en vrienden erbij kunnen zijn. Op 24 september tijdens het WAY event was de preek heel mooi. De preek ging over je leven geven aan Jezus. Op dat moment heb ik tegen God gezegd: “Hier sta ik, ik wil mijn leven aan U geven!” Er ging iemand voor mij bidden en ik voelde op dat moment heel sterk dat ik mij moest laten dopen op 12 november. Dat gevoel is niet meer weggegaan. Voor mij is deze doop echt dat ik deze keuze samen met God heb mogen maken en ik kies ervoor om Hem te willen volgen.

Na een vrij heftige jeugd en een zeer ongezonde puberteit heb ik geprobeerd met het onmogelijke leegtes op te vullen. Ik heb veel gestreden met verslavingen, veel gezondigd door middel van criminaliteit, vrouwen, drugs, geen normale werkzaamheden en geen fatsoenlijk ritme. Relaties liepen altijd stuk of liepen nooit goed af. Ik had veel negativiteit om me heen en ben veel mensen verloren, waaronder mijn allerbeste vriend. Ik heb heel veel mensen verdriet gedaan, maar het op dat moment niet willen zien door de leefstijl en door het wegrennen van de lieve Heer.

Gelukkig heb ik wel op een Christelijke school gezeten, dus ergens enigszins wel een vrees gehad waardoor er toch bepaalde grenzen waren, al waren ze dan ver te zoeken.  Godzijdank heeft de Heer altijd een paar goeie Christenen om me heen laten zijn die altijd het beste met me voor hebben gehad, me niet veroordeeld hebben en de deur altijd open hebben laten staan. Ze hebben me nooit iets opgedrongen, maar me de tijd gegeven die blijkbaar nodig was. Alle eer aan God, maar door hen heb ik de kracht en de moed gevonden toen ik op het dieptepunt in mijn leven zat om toch te gaan zoeken. Ik praatte met die mensen, was zoekende en nieuwsgierig, Ik ben gaan lezen en bidden, ik heb gezocht en ik heb gevonden! Tot ik op een dag op mijn zolder zat en op mijn knieën ging en vervuld werd met zo'n onbeschrijflijke blijdschap en vreugde/liefde. Ik sprong op en schreeuwde het uit, was gestopt met mijn verslavingen en kreeg een super heldere droom. Ik wist het zeker, ik wilde voor God gaan leven! Het is allemaal zo snel gegaan! Ik was en ben gezegend, ik kreeg de rust en de onvoorwaardelijke liefde en blijdschap waar ik naar gezocht had en dat was het moment dat ik zeker wist dat ik was bekeerd. Alle blijdschap, rust en liefde die ik in mijn oude waardeloze leven niet kon vinden heb ik in zo'n korte periode gekregen van onze lieve allergrootste enige God, onze Heere Jezus Christus. Dit had ik allemaal niet kunnen en durven dromen. Halleluja! God is groot.

Ik ben van huis uit christelijke opgevoed. Gedoopt en belijdenis gedaan. Ik ben daarna in mijn huwelijk enorm afgegleden qua geloof. Ik dacht dat ik alles we zelf in control had. Maar niks was minder waar. In mijn leven gebeurden er op een gegeven moment dingen die ik zelf niet meer in de hand had. Ik had pijn, ik had verdriet, en ondanks veel steun van familie en vrienden voelde ik mij alleen. Iemand had ooit tegen mij verteld dat als dingen niet goed gaan in je leven, of je wordt ziek oid je altijd bij Jezus aan kon kloppen. Ik heb op mijn knieën gelegen en geschreeuwd om hulp. Ik zag het niet meer zitten en was radeloos. God heeft mij letterlijk en figuurlijk bij mijn nekvel gegrepen en weer rechtop gezet. Hij zei dat Hij mij ging helpen en dat ik Hem moest gaan volgen. Vanaf die tijd heeft God zoveel voor mij gedaan. Ik kreeg mensen op mijn pad die ik nodig had. Er kwam een kerk op mijn pad waar ik naar op zoek was. Ik werd een echt gelukkig mens. Ik ben Jezus gaan volgen en er is geen weg meer terug. En dat zou ik ook absoluut niet willen. Jezus is écht mijn redder!

Ik was eerder altijd sceptisch over het geloof en ik deed alles veel liever zelf, mijn vertrouwen in iets anders leggen vind ik heel moeilijk. Er waren 2 jongens in mijn klas die zich hadden laten dopen, toen werd ik toch nieuwsgierig naar God en het geloof. Ik vond het mooi hoe ze zoveel rust en kracht eruit haalden en begon er zelf steeds meer over na te denken. Soms als er mensen waren met pijn in de klas gingen ze bidden voor hen en ging hun pijn weg, maar ik dacht misschien is het placebo en twijfelde nog steeds.

Ik had zelf altijd pijn in mijn voeten als we veel stukken moesten lopen (ik volg een vooropleiding tot militair). Op een dag terwijl ik aan t lopen was was het ineens weg, toen kreeg ik de vraag van 1 van die jongens hoe het met men voeten ging en zei ik dat het ineens goed ging. Daarna vertelde hij me dat hij voor me had gebeden. Dit kon geen placebo zijn want ik wist er van tevoren niks van en dit liet al mijn twijfels weggaan, en echt specifiek dat moment heeft ervoor gezorgd dat ik tot geloof kwam. Toen ben ik ook de bijbel gaan lezen en zelf gaan bidden tot God en heb ik zelf de rust en kracht mogen ervaren die God mij geeft. Het idee dat ik nooit alleen ben en dat ik altijd bij iemand mijn zorgen neer kan leggen geeft mij zoveel rust!

Ik wil mij graag laten doen omdat ik veel van Jezus houdt en ik bij hen wil horen. Op opwekking heb ik voor veel mensen mogen bidden en ik vind het zo gaaf dat God ook mij wil gebruiken.

Met kerst vorig jaar werd ik geraakt door het woordje Waarom in de preek. Tweede kerstdag werd ik ziek en begin dit jaar heb ik 4 weken op de IC in coma gelegen. Ik was altijd wel gelovig maar was hier niet bewust mee bezig. Door dit alles ben ik God gaan zoeken en heb ik ervaren dat bidden helpt en dat het een wonder is dat ik nog leef. Hier ben ik God erg dankbaar voor. Door de doop wil ik getuigen dat ik een kind van God ben en ik Jezus wil volgen en meer op Hem wil gaan lijken!

Ik ben Coby Gerrits. Getrouwd met mijn lieve Roel. We zijn de rijke, dankbare ouders van vier prachtige kinderen. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin. Als baby ben ik gedoopt en vele jaren later heb ik belijdenis gedaan. In 1986 verliet ik ons dorp in Drenthe om groepsleerkracht op de basisschool in Notter te worden. Vijftien jaar geleden bezocht ik een conferentie van "vrij zijn". Vanaf toen veranderde mijn geloofsbeleving. God begon mij af te pellen. Net als een ui, schilletje voor schilletje. God begon me heel voorzichtig te polijsten. Heel liefdevol, op Zijn tempo. Ik mocht steeds meer in de vrijheid, Zijn Vrijheid, komen te staan. Mijn Vader in de Hemel liet me stapje voor stapje ontdekken wie ik ben in Christus.

Tien jaar geleden werk mij de vraag gesteld welke persoon uit de Bijbel mij aanspreekt en waarom. Mijn antwoord was "Henoch". We weten niets over zijn leven, alleen dat "Hij wandelde met God". En dat beweegt mij in mijn leven. Wandelen met God. Ik houd enorm van wandelen. Juist in de natuur zie ik zoveel van de Liefde en trouw van onze Schepper. Tot in detail heeft Hij alles prachtig gemaakt. Als alles in het voorjaar weer tot bloei komt zie ik Zijn oneindige grootheid. Alles lijkt dood, maar wacht maar........onze Vader is trouw, Hij laat nooit los wat Zijn hand begonnen is. Hij is de God van Nieuw Leven.

Ik laat me nu dopen omdat God dat verlangen in mijn hart gelegd heeft. Op Zijn perfecte tijd. Ik mag mijn leven, wandelend, in vol vertrouwen vervolgen. Aan Zijn hand! Alle eer aan Koning Jezus!